آلبر ژاکارد (زاده ۲۳ دسامبر ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳) ژنتیک‌دان فرانسوی، محبوب‌کننده علم و مقاله‌نویس بود.

او به دلیل دفاع از ایده های مربوط به علم، رشد زدایی، افراد نیازمند و محیط زیست شهرت داشت. او 10 سال از اعضای فعال حزب کمونیست فرانسه (PCF) بود.

او در لیون در خانواده‌ای کاتولیک و محافظه‌کار اهل منطقه فرانش کونته (شرق فرانسه) به دنیا آمد. در سن نه سالگی، پس از یکتصادف رانندگی که در آن برادرش جان باخت. او در سال 1943 دو مدرک لیسانس در ریاضیات و فلسفه گرفت. در سال 1948 مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی کارخانه های عمومی از دانشکده پلی تکنیک فرانسه گرفت و به موسسه آمار فرانسه پیوست.

در سال 1951، او به عنوان یک سازمان و مهندس روش وارد انحصار تنباکو فرانسه SEITA (که با همتای اسپانیایی خود Tabacalera ادغام شد و در سال 1999 Altadis را تشکیل داد) وارد شد. سپس، او کار کردبه عنوان گزارشگر در دادگاه حسابرسی مالی فرانسه (معادل دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده) و به عنوان یک مدیر اجرایی ارشد در وزارت بهداشت فرانسه. در سال 1966، او به دانشگاه استنفورد رفت تا به عنوان یک کارمند پژوهشی، ژنتیک جمعیت را مطالعه کند. در سال 1968 به فرانسه بازگشت و به عنوان سرپرست بخش ژنتیک به مؤسسه فرانسوی مطالعات جمعیت شناختی پیوست. در سال 1973 به عنوان کارشناس ژنتیک در سازمان جهانی بهداشت منصوب شدیون. او در سال 1985 بازنشسته شد.

در حالی که او هنوز در سازمان بهداشت جهانی کار می کرد، به عنوان استاد مدعو در چندین دانشگاه مانند دانشگاه ژنو در سوئیس (1973-1976)، دانشگاه پیر و ماری کوری در پاریس (1978-1990) یا دانشگاه کاتولیک Louvain در بلژیک (1979-1981) تدریس کرد. به‌عنوان قدردانی از کارش، نشان لژیون دونور فرانسه، نشان ملی فرانسه و نشان ملی مریت دریافت کرد.مدال علمی Fondation de France.

"من هیچ راه حلی ندارم: من قصد ندارم جامعه فردا را بسازم. فقط می خواهم نشان دهم که نباید شبیه جامعه امروز باشد."

در حالی که او در اوایل دهه 1990 بخشی از کمیته مشورتی اخلاق فرانسه (Comité consultatif National d'éthique) بود، موضع محکمی در برابر استفاده تجاری از ژنوم انسانی اتخاذ کرد.

او به جنبش ضد جهانی شدن بسیار نزدیک بود و مرتب به تاو از مهاجران غیرقانونی و بی خانمان ها در فرانسه دفاع می کند.

او چندین کتاب نوشت تا دیدگاه های خود را افشا کند و تجربیات خود را با نسل های جدید به اشتراک بگذارد. او در مخالفت با تمایلات اروپایی به استفاده از انگلیسی به عنوان زبان دوم، اظهارات عمومی مختلفی را به نفع انتخاب اسپرانتو به عنوان زبان دوم جهانی بیان کرد.

منبع: مقاله «آلبرت ژاکارد» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.