تام ویتز

توماس آلن ویتس (زاده ۷ دسامبر ۱۹۴۹) یک موسیقی‌دان، آهنگساز، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی است. اشعار او اغلب بر لایه‌های زیرین جامعه تمرکز دارد و با صدای عمیق و سنگ‌ریزه‌ای علامت تجاری او ارائه می‌شود. او در دهه 1970 عمدتاً در جاز کار می کرد، اما موسیقی او از دهه 1980 تأثیر بیشتری را از ژانرهای بلوز، راک، وودویل و تجربی منعکس کرده است.

ویتس در خانواده ای متوسط ​​در ویتیر کالیفرنیا به دنیا آمد و بزرگ شد. دراو با الهام از کار باب دیلن و نسل بیت، در دوران جوانی شروع به خواندن در مدار موسیقی محلی سن دیگو کرد. او در سال 1972 به لس آنجلس نقل مکان کرد و در آنجا پیش از امضای قرارداد ضبط با Asylum Records به عنوان ترانه سرا کار کرد. اولین آلبوم‌های او «زمان پایانی» (1973) و «قلب شنبه شب» (1974) با محوریت جاز بود که نشان‌دهنده علاقه‌اش به زندگی شبانه، فقر و جنایت‌کاری بود. او بارها و بارها سفر کردایالات متحده، اروپا و ژاپن، و با تغییرات کوچک (1976)، ولنتاین آبی (1978)، و حمله قلبی و تاک (1980) مورد توجه منتقدان و موفقیت تجاری بیشتری قرار گرفتند. او موسیقی متن فیلم فرانسیس فورد کاپولا یکی از قلب (1981) را تولید کرد و متعاقباً در چندین فیلم کاپولا ظاهر شد.

در سال 1980، ویتس با کاتلین برنان ازدواج کرد، از مدیر و شرکت ضبط موسیقی خود جدا شد و به شهر نیویورک نقل مکان کرد. دبلیوبا تشویق و همکاری مکرر برنان، او به دنبال زیبایی شناسی موسیقایی تجربی و التقاطی تحت تأثیر کارهای هری پارتچ و کاپیتان بیفهارت بود. این موضوع در مجموعه ای از آلبوم های منتشر شده توسط Island Records، از جمله Swordfishtrombones (1983)، Rain Dogs (1985) و Franks Wild Years (1987) منعکس شد. او به حضور در فیلم‌ها، به‌ویژه بازی در فیلم Down by Law (1986) به کارگردانی جیم جارموش ادامه داد و همچنین یک برنامه تئاتر ساخت.گوش دادن او با کارگردان تئاتر رابرت ویلسون، موزیکال‌های The Black Rider (1990) و Alice (1992) را تولید کرد که برای اولین بار در هامبورگ اجرا شد. پس از بازگشت به کالیفرنیا در دهه 1990، آلبوم‌های او Bone Machine (1992)، The Black Rider (1993) و Mule Variations (1999) تحسین منتقدان و جوایز متعدد گرمی را برای او به ارمغان آورد. در اواخر دهه 1990، او به گروه ضبط ANTI- روی آورد که Blood Money (2002)، Alice (2002)، Real Gon را منتشر کرد.e (2004)، و بد مثل من (2011).

علیرغم عدم موفقیت تجاری اصلی، ویتس بر بسیاری از موسیقیدانان تأثیر گذاشته و پیروان بین المللی را به دست آورده است و چندین بیوگرافی درباره او نوشته شده است. در سال 2015، او در رتبه 55 از رولینگ استون "100 بهترین ترانه سرای تمام دوران" قرار گرفت. او در سال 2011 وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد.