از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

چارلز هنری دانیل (زاده ۵ مارس ۱۸۹۴ – درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۶۳) یک هنرپیشه انگلیسی بود که سابقه طولانی و معتبری روی صحنه و همچنین در فیلم‌ها داشت. او شاید بیشتر به خاطر نقش های شرورش در فیلم هایی مانند دیکتاتور بزرگ، داستان فیلادلفیا و شاهین دریا شناخته شده است. به دانیل فرصت‌های کمی داده شد تا در نقش یک «مرد خوب» بازی کند، از جمله نقش فرانتس لیست در فیلم زندگی‌نامه‌ای Song of Love.1947). نام خانوادگی او گاهی اوقات "دانیل" نوشته می شود.

اولین فیلم دانیل در سال 1929 در فیلم حسادت بود. او در نقش پروفسور موریارتی در فیلم زن سبزپوش (1945) باسیل راثبون-نایجل بروس شرلوک هلمز ظاهر شد. او در فیلم‌های دیگری مانند «دیکتاتور بزرگ» چارلی چاپلین (1940) (با بازی گاربیچ، به صدایی شبیه «آشغال»، تقلیدی از جوزف گوبلز) و بدن قاپنده (1945، با بوریس کارلوف و بلا لوگوسی) ظاهر شد – و همچنیندو فیلم دیگر از سری شرلوک هلمز/بازیل راثبون: صدای وحشت (1942) و شرلوک هلمز در واشنگتن (1943) با همکار موریارتی جورج زوکو.

دانیل در فیلم Camille (1936) نقش بارون د ورویل را در مقابل گرتا گاربو بازی کرد. یکی دیگر از پیروزی های اولیه، بازی او از سیسیل در زندگی خصوصی الیزابت و اسکس (1939) بود. او همچنین در فیلم The Sea Hawk نقش لرد ولفینگهام خیانتکار (بدون رابطه با فرانسیس والسینگهام) را بازی کرد.(1940)، مبارزه با ارول فلین در چیزی که اغلب به عنوان یکی از تماشایی ترین دوئل های مبارزه با شمشیر تا به حال فیلمبرداری شده است. هنگامی که مایکل کورتیز او را در این فیلم انتخاب کرد، هنری دانیل در ابتدا نپذیرفت زیرا نمی توانست حصار بکشد. کورتیز دوئل اوج را با استفاده از سایه‌ها و شوت‌های بالای شانه، با شمشیر دوبل فلین با برش‌های مبتکرانه صورت‌هایشان انجام داد.

در اواخر جنگ جهانی دوم، او در یکی از hبه یاد ماندنی ترین نقش های سینمایی است، مانند آقای بروکلهرست ظالم در جین ایر (1944)، در مقابل جوآن فونتین که نقش ایر را بازی می کرد. در همان سال او در مظنون در نقش همسایه همسایه چارلز لاتون ظاهر شد. در دهه‌های 1950 و 1960، او تلویزیون زیادی انجام داد، و همچنین در نقش دکتر امیل زوریخ بدخواه در فیلم چهار جمجمه جاناتان دریک (1959) اثر ادوارد ال کان ظاهر شد، و در یکی از قسمت‌های ماوریک، «پاپی» در مقابل جیمز گارنر به همان شکل ظاهر شد.سال او که یک حرفه ای مطلق بود، همیشه در مواقع لزوم سر صحنه فیلمبرداری بود و در زمان تاخیر در فیلمبرداری بی تاب بود. دانیل که تقاضای زیادی برای تحویل خشک و طعنه‌آمیزش داشت، به راحتی از فیلم‌های پرهزینه، مانند (بی اعتبار) Mutiny on the Bounty (1962) بدون مشکل به تلویزیون رفت. در سال 1957، دانیل در نقش چارلز دوم پادشاه انگلستان در سریال گلچین ان‌بی‌سی نمایش جوزف کاتن در قسمت «محاکمه کلنل خون» ظاهر شد.مایکل وایلدینگ در نقش اصلی. در همان سال او نقش وکیل وکیل مدافع چارلز لاتون را در Witness for the Prosecution (1957) ایفا کرد.

این بازیگر ادعا کرد یکی از نقش‌های مورد علاقه‌اش نقش ناظر تونی کورتیس در فیلم تحسین‌شده بلیک ادواردز، آقای کوری (1957) بود، در زمانی که روند حرفه‌ای بازیگر به وضوح در حال کاهش بود، اما دانیل برخی از بهترین و به یاد ماندنی‌ترین خطوط فیلم را حفظ کرد.entleman هرگز چنگ نمی زند. آداب، آقای کوری. من آنها را در هر شرایطی پیش نیاز می دانم.»