نوامبر

با الهام از روحيه ای که هنوز برق امید را حفظ کرده است، آلفردو به مادرید می رسد تا نمایشی آزاد، صادقانه و از دل را اجرا کند که مردم را به زندگانی و احساس زنده بودن وا دارد. مفهوم او از بازیگری فراتر از صحنه است، در خیابان ها مقابل مردم. نمایش در هر میدان شهری، در پارک یا خیابان تجاری ترین شهر، آلفردو و گروه نوامبر نمایش را آغاز می کنند؛ آشوبی برای تحریک رهگذران، نمایش وجدان اجتماعی، اقداماتی تا حاشیه قوانین و نظم در حالت آماده باش کامل. هیچ حد و مرزی وجود ندارد؛ تنها ایده هایی که تا زمانی که مردم همچنان مردم باقی می مانند معتبرند؛ تئاتر همان زندگی است، زندگی همان تئاتر؛ دیگر تفاوتی نیست.