خط داستانی
چهار دختر در مقابل دوربین سعی میکنند تا حد ممکن بیحرکت بمانند در حالی که در یک توالی فریم واحد فیلمبرداری میشوند. بین دختران فضاهای سیاه و فریمهای واحد از مانکنهای فروشگاه، اسکلتها، عروسکها و غیره وجود دارد. صدای پسزمینه با استفاده از سفیدکننده خانگی و یک خودکار ظریف ایجاد میشود، ردیفهای نقطهها صداهای واقعی را تولید میکنند، نوعی صدای خروشان و تند، مانند صدای تنفس از طریق استتوسکوپ. صدا به طور مستقیم با هر تصویر زنده همزمان میشود و فضاهای سیاه بیصدا باقی میمانند، انتظار را ایجاد میکنند زیرا تصاویر به طور مداوم کوتاهتر میشوند. –K. D.
