پاسانگ لامو شرپا، کوهنورد زن نپالی، با عبور از موانع فرهنگی و مخالفت با جریان، در اوایل دهه نود میلادی چهار بار تلاش کرد تا به قله اورست صعود کند. اگرچه او به عنوان یک کودک اجازه تحصیل نداشت، اما این مانع او نشد تا به دنبال رویاهایش برود. پس از تأسیس شرکت trekking خود در کاتماندو، او راهی برای زنان نپالی باز کرد و با تلاش‌هایش برای صعود به اورست، نشان داد که چقدر می‌توان رویا داشت و برای دستیابی به آن‌ها چقدر می‌توان پیش رفت. او ارثیه‌ای برای خانواده‌اش و همچنین برای زنان زیادی که در پی او هستند، به جا گذاشت.