دورهٔ کودتای کاخ در روسیه با تاج‌گذاری یک شخصیت تاریخی برجسته پایان یافت: کاترینِ بزرگ. او می‌توانست صرفاً همسر امپراطور بماند، اما پویش و ارادهٔ او سرانجام نشان داد که جایگاه واقعی‌اش روی تخت است. او در کودکی فهمید که باید با پتر سوم ازدواج کند و وارثی به دنیا بیاورد؛ اما کاترین می‌خواست روسیه را خود فرمانروایی کند. او پتانسیل امپراتوری روسیه را دید و می‌خواست با ایده‌های روشنفکری آن را پیاده کند. آیا روسیه با کاترین دچار رنسانس فرهنگی و علمی می‌شود؟ آیا ایده‌های او در نهایت به ضررش می‌انجامد؟