تا کامیاسیا سوسو آدمی حقوق بگیر است. او در بخش بازرسی یک شرکت بیمه کار می‌کند. کارش او را به نقاط مختلف کشور در سفرهای کاری یک‌روزه با قطار شینکانسن می‌برد. وقتی در منطقه‌ای در سفرهای کاری بازدید می‌کند، به دنبال غذای خوشمزه در نزدیکی می‌گردد و آن را برای بردن می‌خرد. در بازگشت، از طریق قطار شینکانسن، غذاهای خریده شده را می‌خورد. قطار برای او مانند یکی از ایزاکایاها می‌شود، مکانی برای آرامش با غذای خوب و نوشیدنی.